Verhaal van Anna

Ik ben hier elke maandag als vrijwilliger, dus ik kijk vaak naar de foto van de jongens in de auto op de Witte de Withstraat. Ik woon inmiddels vijf jaar in Rotterdam en vind het grappig dat dit een stukje stad is waar ik me toch mee verbonden voel, ook al is het niet helemaal mijn bubbel. Deze jongens vertegenwoordigen een ander deel van Rotterdam, maar het is wel de stad die we samen delen, en dat vind ik mooi.

Wat ik zo leuk vind aan de foto is die houding van trots, dat paraderen, het kijken en bekeken worden. Daar moet ik altijd een beetje om lachen — niet spottend, maar juist bewonderend. Wat heerlijk om zo in het leven te staan.

Als ik naar de foto kijk, moet ik denken aan de Zwart Janstraat, waar je ook dat rondrijden, kijken en bekeken worden hebt. Datzelfde gevoel van levendigheid herken ik daar.