In aanloop naar de opening van het Nederlands Fotomuseum in pakhuis Santos op 7 februari 2026 tonen vijf kunstenaars hun werk op digitale schermen in de stad en bij pakhuis Santos. Het project onderzoekt de veranderende betekenis van fotografie in een tijd waarin beelden ons steeds vaker bereiken via onnatuurlijke lichtbronnen zoals schermen. '(Un)Natural Light' wordt in samenwerking met blowUP media gerealiseerd als onderdeel van hun initiatief ‘Museum Moments’, waarmee kunst op een toegankelijke manier zichtbaar wordt in het publieke domein
De term fotografie is afgeleid van het Griekse phōs (licht) en graphein (schrijven): schrijven met licht. Waar fotografie eeuwenlang draaide om het vastleggen van natuurlijk licht, wordt het medium vandaag de dag vooral ervaren via digitale dragers. In (Un)Natural Light krijgt deze verschuiving een centrale plaats. De deelnemende kunstenaars bewegen zich op het snijvlak van fotografie en bewegend beeld en verbeelden ieder op hun eigen manier de relatie tussen natuur, technologie en waarneming.
Pakhuis Santos
Bij de ingangen van pakhuis Santos zijn op twee projectieschermen werken te zien van Annegien van Doorn en Hans van der Meer.
Annegien van Doorn (1982) toont Farewell (2022), een meditatief videowerk waarin een bosje bloemen langzaam beweegt tegen een zwarte achtergrond. Het werk ontstond vanuit haar fascinatie voor door de mens gemaakte natuur en maakt deel uit van haar project Biophilia. Farewell was niet eerder in Nederland te zien.
Hans van der Meer (1955) presenteert De Metende Mens (2025), een bewegende foto waarin twee medewerkers van kennisinstituut Deltares het grensvlak tussen zoet- en zout water in de Anna Paulownapolder meten. Met beeld en tekst maakt Van der Meer een complex en abstract onderwerp toegankelijk en persoonlijk.
In de stad
Op drie locaties in Rotterdam (De Koopgoot, de Markthal en het Alexandrium Shopping Center) zijn werken te zien van Helmut Smits, Kim Boske en misha de ridder.
Helmut Smits (1974) toont korte, krachtige videowerken waaronder A Perfect Fall, Here Comes the Sun en Cursor. Met humor en scherpte reflecteert hij op alledaagse situaties en nodigt hij voorbijgangers uit om met een andere blik naar hun omgeving te kijken.
Kim Boske (1978) presenteert Moving Flowers en Untitled Flowers, waarin natuur, kunstgeschiedenis en persoonlijke waarneming samenkomen. Door lagen van tijd, ruimte en beeld te combineren ontstaan werken op het grensvlak van fotografie en video, waarin natuur en cultuur met elkaar in dialoog gaan.
Het werk van misha de ridder (1971) bestaat uit fragmenten uit zijn zogeheten slow cinematics. In onder meer KEF AMS, nightingale en epilog kijkt de toeschouwer langdurig naar wolken, landschappen en grenzen. Zijn verstilde beelden nodigen uit tot aandachtig kijken en stellen vragen over perceptie, realiteit en illusie.
Met dank aan: blowUP media, Paradox, TAUW Foundation en Mondriaan Fonds.