Verhaal van Marisol Bogaard

Deze gebeurtenis staat voor altijd op mijn netvlies gebrand. Het beeld van de enorme groep paarden, opgesloten op een klein stukje land door het snel gestegen water, probeerde in leven te blijven. Het was koud en nat, en het leger kreeg de paarden niet veilig naar hoger gelegen terrein.

Toen besloten een paar stoere meiden naar de paarden toe te rijden om te kijken of ze hen zouden volgen. Ze wilden de leidende merrie halsteren zodat de rest haar zou volgen. Dat bleek echter niet nodig: de hele groep kwam in beweging. Het was prachtig om te zien hoe die meiden, samen met hun fantastische paarden, het vertrouwen kregen van de rest om veilig naar de dijk te gaan. De stoet struikelde af en toe, maar bleef in vol vertrouwen voortgaan.

En dan natuurlijk de iconische foto van Laurens! Het licht valt zo prachtig op de witte merrie, omringd door de donkere paarden. Ik kijk de beelden nog regelmatig terug en ik houd het nog steeds niet droog.